Sluiten
Fly away 3

LETS FLY AWAY!

Kleine kinderen worden groot. Het nest verlaten. Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen. Kinderen worden kerels.

Er zijn meer dan genoeg van dit soort dooddoeners. Ik weet heus wel dat ze groter, volwassener, ouder en zelfstandiger worden. Gelukkig wel, anders deden we iets niet goed.

Maar het moment dat de laatste roept “het is tijd om op mezelf te gaan wonen”, zie ik met iets meer angst en beven tegemoet dan manlief.

Cookie ia a jar-1

Cookies in a Jar

Elke  ouder heeft ooit de welbekende “ik verveel me” gehoord. Nou is het meestal niet zo dat dit gezegd word door kinderen die niets hebben om mee te spelen, of niemand hebben die bij hun in de buurt woont, of geen enkel stukje lego hebben, laat staan een playstation hebben.

Nee, over het algemeen zijn dat de kinderen, die overvolle agenda’s hebben, bakken vol met lego hebben, stabilo’s in elke soort en maat hebben en van spelcomputer naar ipad rennen. ‘Ik verveel me’ betekent dan gewoon niets meer of minder dan; “Mam ik wil heel graag dat jij me nu vermaakt en met mij komt spelen!”

Ovington Narooma Holiday Christmas New Year 2008

The best antiques are old friends

Oude echte vrienden, mensen met wie je lief en leed hebt gedeeld, met wie je hebt gelachen en met wie je hebt gehuild. Die zoveel “geheimen” van je weten, dat alleen de gedachten aan die geheimen je al het schaamrood op de kaken bezorgen.

Oude echte vrienden, mensen die jou vaak beter kennen dan wie dan ook. Die aan een woord genoeg hebben, om te weten wat je bedoeld. Die eerlijk tegen je zeggen dat die print op dat overhemd er voor zorgt dat het op een operatieshirt lijkt.

Oude echte vrienden, mensen die je maanden niet kan zien of zelfs niet spreekt, maar waar je gewoon mee verder kan, daar waar je was gebleven. Die je niet beoordelen en veroordelen om wat je wel of niet hebt bereikt, maar die je wel ongezouten de waarheid zullen vertellen als je er een potje van maakt.

Waiting-1

Waiting!!!

Dat geduld een schone zaak is, hebben manlief en ik  recent weer ondervonden. Ruim een jaar geleden jaar zijn wij gaan samenwonen, een zeer heugelijk feit, maar wat de inrichting betreft best wel een uitdaging! Tenminste…, daar waren wij van uit gegaan. ‘Landelijk romantisch’ doet het nou eenmaal niet zo goed bij ‘hyper modern’. Op zoek naar de gulden middenweg dus.

Vloeren, muren, raambekleding, lampen en decoraties waren eigenlijk niet eens een echte hobbel, zeker niet nadat mijn schoonzus (een onwijs goede styliste in te huren via www.livingandmore.nl) ons had onderworpen aan een x aantal moodboards en ons vervolgens bestempeld had als ‘landelijk klassiek’. Er was dus hoop voor ons, wij hebben een stijl.

OITNB-4

ORANGE IS THE NEW BLACK!

De meeste mensen die mij kennen, weten dat ik zeer weinig met voetbal heb. Tenminste met het betaald voetbal! Amateur voetbal vind ik des te leuker (lees; het schreeuwen/aanmoedigen zonder te vergeten dat je ouder/supporter bent).22 overbetaalde, zwetende, te jong bekend geworden mannetjes die van gekkigheid niet meer weten wat te doen, daar kan kan ik weinig mee. Oke, oke, misschien ietwat overdreven, een beetje cliche en alles over één kam, maar je snapt mijn punt.

Nou is het bij ons thuis momenteel net als in heel veel andere gezinnen voetbal wat de klok slaat. Wedstrijden, voorbeschouwingen, nabeschouwingen, tussenbeschouwingen, analyse, analyse over de analyse en talloze kenners en supercoaches continu aan het woord.De thuisopstelling is als volgt; drie zeer fanatieke supporters (manlief, dochterlief en zoonlief), een enorme gelegenheidssupporter (nog een zoonlief), eentje die doet alsof hij er enorm veel verstand van heeft (jawel, nog een zoonlief)…en dan ikzelf.

SEE SAW SEEN

TO SEE, SAW, SEEN!!!

Toen de jongste anderhalf was, at hij zijn pizza met zalm, ansjovis, olijven en champignons. Een combinatie die hij had afgekeken van zijn opa. In principe een combinatie waar niets mis mee is, maar niet iets wat standaard door een kind van anderhalf wordt gegeten.”Makkelijke eter”, hoor ik je denken…De meeste dromen zijn bedrog!!!Ongetwijfeld zegt de uitdrukking  ‘Het oog wil ook wat’  je iets, maar in zijn geval is het ‘Het oog wil niets’! Standaard komt hij elke dag rond kook/etenstijd naar de keuken; met een spiedende blik inspecteert hij de pannen, laat daar nou niets in zitten wat hij “kent”, de gemiddelde boer is er namelijk niets bij!Nou moet ik eerlijk zeggen dat dit gedrag ook wel een beetje door mij en oma in stand werd gehouden; vond hij het niet lekker, dan maakte we het gewoon niet meer, of voor hem een potje apart.

Manlief was het echter zat! “Hij wordt al 11, hij kan straks niet mee op kamp of bij vrienden eten, laat staan straks bij schoonouders eten”.”Elke week leer je iets nieuws eten of drinken, dan lust je alles als je 12 bent”, waren de woorden van manlief en eerlijk is eerlijk hij voegde daad bij woord en ging met hem aan de slag in de keuken.Het ongeloof bij oma was groot toen zij meerdere malen foto’s ontving met daarop borden met groente waar de jongste normaal gesproken al groen van zou zien. Maar langzaam maar zeker ‘lust’ hij ondertussen steeds iets meer.

BBB &21

To break, broke, broken and 21!

‘Volwassen’ ben je tegenwoordig (sinds 1988) met 18, dus als je 21 wordt verandert er feitelijk niets. Daarentegen klinkt 21 zo enorm groot en volwassen, dat het een reden is om voor een laatste keer je verjaardag groots te vieren! Gesponsord en geregeld door het thuisfront wel te verstaan.

Dit was zeer zeker niet het exacte pleidooi van dochter-lief. Zij wilde namelijk zelf zorg dragen voor de kosten en de organisatie, als ik dan maar kon zorgen voor het kookgedeelte.

Tegenwoordig leeft namelijk de volgende trend; ‘het 21 diner’! Never heard of tot 2 maanden geleden, maar blijkbaar iets wat common knowledge had moeten zijn.

Comfort Food

COMFORT FOOD WILL SAVE THE DAY!

In zware tijden is echt ‘old fashion comfort food’ je steun en toeverlaat! Ons gezin mag dan wel merendeels uit mannen bestaan (4-2), ook zij weten dat ‘the ultimate comfort’ toch echt chocolade is!”Waarom is al die troost nodig”, hoor ik je denken.  Simpel, we hebben net 2,5 week Olympische Spelen moeten doorstaan en dit uiteraard volledig op zijn Nederlands. Nu 3 dagen later kunnen we niets anders dan recapituleren.

Natuurlijk hebben we 24 medailles gewonnen, een-na-hoogste aantal ooit tijdens de winterspelen, natuurlijk domineerden we het schaatsen, natuurlijk gebaarden zelfs de Russen 1,2,3, maar wat hebben we het zwaar gehad.Koningen en Koninginnen die onttroond werden, Koningen en Koninginnen die niet strak in het pak hun longen uit hun lijf juichten, Shorttrackers die zomaar goud durfden te winnen op de lange baan, meerdere malen alleen maar Nederlandse vlaggen die gehesen werden, foutieve uitslagen op scoreborden, 10 km zonder Noren, wederom 1,2,3 op de 10 km maar dan wel in de verkeerde volgorde en zo kan ik nog wel even doorgaan.

RVRP-2

Red velvet or red poison!

Het maken van een prachtige fluweel rood gekleurde taart is de missie deze week. Het eerste resultaat; een soort van bruinachtige chemisch smakende caloriebom.

Men neemt een gezonde dosis zin in een nieuw “bakproject”, een stapel kookboeken en websites vol met recepten, genoeg tijd en geduld en uiteraard alle benodigde ingrediënten. Met die ingrediënten zijn we ook meteen bij de oorzaak van de eerste mislukking.

Na eindelijk een geschikt en niet al te ingewikkeld recept te hebben gevonden, moest ik onder andere op zoek naar rode natuurlijke kleurstof. Helaas hebben wij hier in de buurt geen rode natuurlijke kleurstof winkel, dus creatief denken was vereist.