ATOGT

AND THE OSCAR GOES TO!!!

Toen ik nog op de lagere school zat wist ik het zeker, ik werd beroemd! Immers, we deden zowel de Dolly Dots als de Bangles na en dat zat natuurlijk fantastisch in elkaar…!

Dat ik in ieder geval nog geen noot zuiver kon en kan raken, mocht de pret niet drukken. Dat de revaliserende ‘Dots’ uit de andere klas misschien wel beter en populairder waren dan wij, ook niet.

In ieder geval werd het snel duidelijk dat het ‘zingen’ er niet voor zou zorgen, dat ik ‘later als ik groot ben’ beroemd zou worden.
Dan maar prima ballerina. Ik woonde praktisch op de balletschool, vond geen enkel examen te moeilijk, opvoeringen waren fantastisch, dus op naar de wereld van de toelatingsaudities (zeg maar de So You Think You Can Dance van toen)!

Maar ja, als je been niet achterin je nek kan, of je knieën niet plat op de grond kunnen komen als je in kleermakerszit zit, oftewel als je niet uitgedraaid genoeg bent, zelfs niet als men er met man en macht aan trekt en duwt, dan houdt het op.

In ieder geval werd het ‘pijnlijk’ duidelijk dat het dansen er niet voor zou zorgen dat ik ‘later als ik groot ben’ beroemd zou worden.

“Super leuk zo’n creatieve groep 8”, moet onze muziek/toneel docent toendertijd gedacht hebben.  Wij kregen de opdracht om zelf onze afscheidsmusical te schrijven/maken.

Dat ‘zelf’ doen is iets uit mijn herinnering, maar nu jaren later denk ik dat het misschien een heel klein beetje anders in elkaar zat.

Het thema van de musical was liefde. Toneelstukjes over liefde, liedjes over liefde, sketches over liefde, het waren hartjes en de kleur rood wat de klok sloeg.

Het was ineens duidelijk; “later als ik groot ben word ik actrice!”. Ik deed samen met een jongen een liefdesstukje over Eros en Aphrodite. Just picture this; een soort van bedbank in het midden van het toneel, daarop een van top tot teen goud geschilderde en alleen in een wit laken gehulde jongen (Eros) en in de coulissen Aphrodite (ik dus).

Het publiek wachtte op wat er komen ging. En wachtte! En wachtte! Het leek alsof er uren voorbij gingen. Ik was druk aan het gebaren vanuit de coulissen dat hij toch echt moest beginnen, maar hij zat daar maar, helemaal versteend. Zucht….!

Na enkele minuten kwam hij uiteindelijk huilend van het toneel gerend. Woest! Woedend! Met uitgelopen gouden schmink siste hij me toe… “waarom begon jij nou niet!

Het werd me met het schaamrood op de kaken duidelijk, als ik niet eens kon onthouden dat ik als eerste met de scene moest beginnen, zat beroemd worden als actrice er toch ook echt niet in.

Nu zoveel jaar later blijkt dat beroemd worden sowieso niets voor mij is. Ik hou niet van grote druktes, ik hou er niet van om in het middelpunt van de belangstelling te staan. Ik ben eigenlijk van… ‘doe maar gewoon dan doe je al gek genoeg’.

Toch denk ik dat ik een topcarriere als actrice heb, thuis achter gesloten deuren dan. De komedies, drama’s, thrillseekers en tranentrekkers komen bij ons thuis elke dag voorbij.

En dan zijn deze scenes met de kinderen nog eens totaal geimproviseerd en volledig op gevoel, zeer natuurlijk geacteerd dus, zeg maar Methode Acting.

Welke scene de dag ook brengt, als ik brownie in bladerdeeg maak, zijn alle hoofdrolspelers tevreden en gaat de Oscar naar…!

Brownie in bladerdeeg

6 plakjes bladerdeeg

180 gram pure chocolade

2 eiwitten

2.5 ml vanille essence

Kwart theelepel  wijnsteenzuur (volgens mij geen drama als je dat weg laat)

60 gram suiker

Kwart theelepel zout

Eventueel pecan en of walnoten

Losgeklopt ei

 

Verwarm de oven voor op 200 graden.

Bekleed een brownie bakvorm (34×20) met de zes plakjes bladerdeeg. Zorgen dat het over de randen valt.

Bestrijk het bladerdeeg met losgeklopt ei en zet dit 20 minuten in de oven.

Maak ondertussen de vulling. Smelt de chocolade in de magnetron of au bain marie en zet apart.

Mix de eiwitten, de vanille en wijnsteenzuur. Voeg voorzichtig de suiker en het zout toe en klop totdat de eiwitten glimmende pieken zijn.

Voeg vervolgens de chocolade en eventueel de noten toe en vouw dit door de eiwitten.

Haal het bladerdeeg uit de oven en verdeel het chocolade mengsel over het bladerdeeg.

Draai de oven terug naar 180 graden.

Bak dit vervolgens nog  10-20 minuten, totdat de bovenkant er droog en iets gebarsten uit ziet. De binnenkant blijft een soort van fudge.

brownie in bladerdeeg

2 reacties voor “AND THE OSCAR GOES TO!!!”

  1. Tamara zegt:

    Hoi Ilona,

    Lukt het al een beetje met je blog? Je nieuwe posts zien er in ieder geval strak uit!

    Groetjes,

    Tamara

    1. Ilona zegt:

      Hai Tamara,

      Geheel aan jouw kunsten te danken :)
      Super gedaan.
      Groetjes,
      Ilona

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *